کارکم سرزمین سادات

هفت ویژگی خاص امام علی(ع) از زبان پیامبر(ص)

امشب، کودکی خواهد خندید که عدالت را تفسیری عاشقانه خواهد کرد و کسی سکوت کعبه را خواهد شکست که روزی بر بلندای شانه‌های خورشید، با تبر معرفت، بت‌های زمانه را خواهد شکست.

درسیزدهم رجب سال 30 عام الفیل،حادثه بس عجیبی رخ داد که هرگز در تاریخ بشریت سابقه نداشته و بعد از آن نیز تکرار نشده است و در این روز حضرت علی (ع) درخانه‌ خدامتولد شدند. پدر آن حضرت ابوطالب فرزند عبدالمطلب بن هاشم بن عبد مناف (عموی پیامبر(ص)) ومادرش هم فاطمه دختراسد بن هاشم بود. بنابراین امام علی(ع) از هر دو طرف هاشمی نسب است.

القاب مشهور آن حضرت " اسدالله، مرتضی، امیرالمؤمنین و اخو رسول‌الله" بوده و کنیه‌های ایشان نیز "ابوالحسن و ابوتراب" است.

به دنیا آمدن امیرمومنان علی(ع)در درون خانه خدا فضیلتی است که محدثان شیعه و دانشمندان علم انساب آن را در کتابهای خود نقل کرده‌اند و در میان دانشمندان اهل تسنن گروه زیادی به این حقیقت، تصریح و آن را یک فضیلت بی‌نظیر خوانده‌اند که به نمونه‌هایی از آن اشاره می‌شود؛

 محمدمالکی می‌گوید:«وُلِدَ بِمکَّةَ الْمُشَرّفَةَ داخِلَ بَیْتِ الْحَرامِ فی یَوْمِ الْجُمعَةِ الثَّالِثَ عَشَرَ مِنْ شَهْرِاللّه رَجَبِ سَنَةِ ثَلاثینَ مِنْ عامِ الْفیلِ... وَلَمْ یُولَدْ فِی الْبَیْتِ الْحَرامِ قَبْلَهُ اَحَدٌ سِواهُ، وَهِیَ فَضیلَةٌ خَصَّهُ اللّه تَعالی بِها اِجْلالاً لَهُ وَاِعْلاءً لَمَرْتَبَتِهِ وَاِظْهارا لِکَرامَتِهِ؛»علی در داخل خانه خدا در مکه، روز جمعه سیزدهم ماه خدا، رجب سال سی از عام الفیل به دنیا آمد... قبل ازاوکسی درداخل خانه خدابه دنیانیامده بودو این ولادت فضیلتی است که خدای بلند مرتبه علی(ع)رابه آن اختصاص داده است،برای تجلیل اووبالابردن مرتبه او وآشکارنمودن کرامت وبزرگواری او».

حاکم نیشابوری می‌گوید: «ولادت علی در داخل کعبه به طور تواتر به ما رسیده است.» تاکنون کسی به این فضیلت دست نیافته است»

سعید بن جبیر از یزید بن قعنب نقل نموده که من با عباس بن عبدالمطلب و گروهی از فرزندان عبدالعزی در مقابل خانه خدا نشسته بودیم که ناگهان فاطمه دختر اسد مادر امیرالمومنین که نه ماهه باردار بود و درد زایمان او را گرفته بود، ظاهر شد، «فَقالَتْ رَبِّ اِنّی مُؤمِنَةٌ بِکَ وَبِما جاءَ مِنْ عِنْدِکَ مِنْ رُسُلٍ وَکُتُبٍ، وَاِنّی مُصَدّقَةٌ بِکَلامِ جَدّی اِبْراهِیْمَ الخَلیلِ، وَاِنّهُ بَنی الْبَیْتَ العَتیقَ فَبِحَقِّ الّذی بَنی هذَا الْبَیْتَ وَبِحَقِّ الْمَوْلُودِ الَّذی فِی بَطْنی لمّا یَسَّرْتَ عَلَیَّ وِلادَتی؛ پس فاطمه گفت: پروردگارا! به تو و پیامبران و کتابهایی که از طرف تو نازل شده‌اند، ایمان دارم و سخن جدم ابراهیم خلیل را تصدیق می‌کنم؛ او که این خانه عتیق را بنا کرد. پس به حق آن کسی که این خانه را ساخت، و به حق کودکی که در رحم دارم، ولادت این کودک را بر من آسان فرما!»

یزیدبن قعنب می‌گوید:مادیدیم که خانه خداازپشت شکافته شد(محل مستجار)وفاطمه داخل خانه شدو ما دیگر او را ندیدیم، ودیواردوباره به حال اول برگشت،به ذهن مارسیدکه قفل درخانه خدارابازکنیم،ولی بازنشد ،«فَعَلِمْنااَنَّ ذلِکَ اَمْرٌ ِنَ اَمْرِاللّه عَزّوجَلّ؛پس دانستیم که این مسئله کاری است ازطرف خدای عزیزو جلیل»

حسن خلق حضرت علی (ع)

اخلاق نیکوی او زبانزد مردمان است.تا آنجا که دشمنانش که نتوانسته‌اند بر او خرده‌ای بگیرند، این صفت را عیبی برای آن حضرت برشمرده اند. یاران وی در این باره گفته‌اند: او همچون یکی از ما و در میان ما می‌زیست.نرم خو، و بسیار متواضع و آسان‌گیر بود و با این وجود ما در برابر او مانند اسیری بودیم که دستهایش بسته و بر بالای سرش شمشیری گرفته بودند و از هیبت او هراس داشتیم.

گذشت امیرالمومنین علی (ع)

دربردباری وگذشت،علی ازهمه مردمان گوی سبقت را ربوده بود.برای اثبات این گفته، کافی است بالاترین مراتب حلم او را به طور اعم در رفتار با اهل جمل و به طور اخص با مروان بن حکم و عبد الله بن زبیر ملاحظه کنیم. او در جنگ جمل بر مروان دست پیدا کرد.با آنکه این شخص از دشمن‌ترین مخالفان علی (ع) بود، اما حضرت علی(ع) از وی درگذشت.همچنین آن حضرت بر عبید الله بن زبیر که یکی از سرسخت‌ترین دشمنانش بود و به علی آشکارا ناسزا می‌گفت، دست یافت و او را اسیر کرد ولی وی را مورد عفو قرار داد و به او گفت: «برو!نمی خواهم تو را ببینم.»و سخنی بیشتر از این بر زبانش نراند. سعید بن عاص نیز پس از واقعه جمل در مکه به دست علی (ع) گرفتار آمد ولی آن حضرت به او سخنی نگفت و از او کناره گرفت و هیچ کس از شرکت کنندگان در جنگ جمل و مردم بصره را مورد مجازات و قهر خود قرار نداد و منادی آن حضرت در شهر ندا می‌داد: «هر کس که از میدان گریخته، تعقیب نمی‌شود.با مجروحان کاری نیست و هیچ اسیری کشته نخواهد شد و آن کس که سلاح خود را بر زمین گذارد امان خواهد یافت.»و دقیقا شیوه پیامبر (ص) را در فتح مکه در پیش گرفت.

در جنگ صفین ابتدا مردم شام، راه آب را بر او و یارانش بستند و ایشان را از دسترسی به آب بازداشتند.اما زمانی که زمام جنگ به دست حضرت علی (ع) و یارانش افتاد، به وی گفتند: آیا آب را بر روی سپاه شام ببندیم، همان طور که خود آنها چنین کردند؟آن حضرت پاسخ داد: خیر سوگند به خداوند«هرگز کردار آنها را در پیش نخواهم گرفت »و پیوسته به سپاهیانش سفارش می‌کرد کسانی را که از میدان کارزار می‌گریزند، تعقیب نکنند و مجروحی را به قتل نرسانند.

سخاوت و بخشندگی حضرت علی (ع)

او بخشنده‌تر از ابرهای پرباران بهاری بود و در این میدان نیز هماوردی برای او نمی‌توان سراغ کرد.شعبی در این باره گفته است: علی (ع) بخشنده‌ترین مردمان بود. معاویه سرسخت‌ترین دشمن آن حضرت، نیز گفته بود: اگر علی انباری پر از زر و اتاقی انباشته از کاه می‌داشت، پیش از آنکه کاه را ببخشد، زر را می‌بخشید.بیت المال را می‌رفت، در آن نماز می‌گزارد و می‌گفت: ای زرد و ای سپید (طلا و نقره) !غیر از مرا بفریبید.

با آنکه بر همه امپراطوری اسلامی، به جز شام، فرمانروایی داشت، از خود میراثی بر جای نگذاشت.و جز او، کس دیگری به مضمون آیه نجواعمل نکرد.از دسترنج خود هزار بنده را آزاد کرد و هرگز به نیازمندی پاسخ رد نگفت.

هفت ویژگی خاص حضرت علی (ع) از زبان پیامبر (ص)

پیامبر گرامی اسلام می‌فرمایند: علی جان تو هفت ویژگی داری که هیچکس این هفت تا را ندارد. اگر هم داشته

 باشد تو در قله هستی و او در دامنه پس هیچگاه به تو نمیرسد.

هفت ویژگی خاص حضرت علی (ع) از زبان پیامبر (ص) بدین شرح است:

*اولین شخصی هستی که ایمان آوردی وبه دین من پیوستی؛تودرخانه خدابه دنیاامدی این بالاترین ایمان است.

*وفادارترین شخص به عهد خدا هستی.

*در همه حال و همه جا امر خدا مهمترین چیز است.

*دارای عدالت علوی هستی.

*بصیرت قضاوت در حکومت خود داری.

*به درد مردم رسیدگی می کردی و بین هیچکس فرق نمیگذاشتی.

*در پیش خدا مقرب هستی.

اصلاح طلبی

از جمله ویژگیهای حکومت امام علی(ع)، اصلاح طلبی است. وی هنگامی به حکومت رسید که جامعه از مسیر اصلی فاصله گرفته و از توحید دور شده بود، دورانی که احادیث جدیدی به زبان پیامبر وارد دیـن شده بود و احکام اسلام ناب محمدی کم‌تر بیان می‌شد و به بعضی از احکام عمل می‌شد، بنابراین هر روز از مرکز هرم دور می‌شدند تا کار به جایی کشید که اعیان و اشراف و باندهای ثروت‌مند در راس حکومت قرار گرفته، ارزش‌های اسلامی پایمال شده، بسیاری از تبعیدشدگان زمان پیامبر برگشته و به حکومت رسیده بودند. آری، علی(ع) در چنین دورانی به حکومت رسید و چاره‌ای جز اصلاح نظام نداشت. افرادی مانند طلحه و زبیر با او مخالفت می‌کنند،اما امام(ع)مصمم است تا حکومت را اصلاح کند. به همین دلیل استان داران را عوض کرد و بسیاری از کارگزاران قریش، بکر، ثقیف که از طبقه اشراف بودند، به زیر آمدند و طائفه همدان، حمیر و حمرإ به عنوان مسئولین نظام حکومتی امام(ع) انتخاب شـدند. امام(ع) هم چنین در صدد برآمد تا پول‌هایی را که از بیت المال در زمان عثمان به افراد بذل و بخشش شده بود، پس بگیرد، از این رو بعد از بیعت مردم با او بر منبر رفت و در این خصوص فرمود: (والله لو وجدته قد تزوج به النسإ وملک به الامإ لرددته فان فی العدل سعه ومن ضاق علیه العدل فالجور علیه اضیق; به خدا قسم، اگر از بخشش‌های عثمان چیزی پیدا کنم که به وسیله آن زن‌ها ازدواج کرده‌اند و کنیزانی خریداری شده‌اند،البته آنهارامی‌گیرم وبه صاحبانش بازمی‌گردانم،چونکه درکار عدالت برای مردم عرصه‌ای وسیع است وهرکس ازعدل بگذرد،دل تنگ می‌شودوظلم وجوراورادل تنگ‌تر می‌کند.)

مورخان: امام علی(ع)تمام اراضی واموالی راکه پیش ازاوازبیت المال به اشراف داده شده بود، پس گرفت. امام(ع) این اصلاحات را ضـروری می‌دانست، زیرا موجب قوام و تشیید (استواری) حکومت نوپای اسلام می‌شد.