آبروی آدمیت

آرام بخواب وبگذار بجوشد
این سرخی جاریت
که زمین میبیند آسمان میبیند
زمان میبیند
وخورشید وفرشته ها
آبروی آدمیت
میان این جوشش است
آرام بخواب که همه فهمیده اند
تو شیرین ترین داشته ات را داده ای
خدا قبول کندمسافر
+ نوشته شده در شنبه سی و یکم فروردین ۱۳۹۲ ساعت 21:53 توسط سید عسگر نبوی
|
سخت است که ازباغ وصنوبرگویم